Ciepła woda użytkowa to woda o podwyższonej temperaturze max. (+55-60°C), przeznaczona do higieny osobistej oraz na potrzeby gospodarstw domowych. Średnio w skali kraju zużycie ciepłej wody na mieszkańca wynosi około 130 litrów na dobę.
Instalacja ciepłej wody użytkowej składa się z kilku elementów, których właściwy dobór jest istotą zbudowania funkcjonalnego i efektywnego systemu podgrzewania c.w.u. Do podstawowych elementów składowych instalacji możemy zaliczyć: źródło ciepła, zasobnik lub podgrzewacz c.w.u., przewody dystrybucyjne i obiegi cyrkulacyjne oraz punkty czerpalne. Wszystkie z tych elementów mają wpływ na efektywność energetyczną instalacji c.w.u.

Najogólniej można wyróżnić trzy sposoby zaspokajania potrzeb na c.w.u.:

  • Pompa ciepła służy równocześnie do centralnego ogrzewania oraz do grzania ciepłej wody użytkowej, przy czym zbiornik c.w.u. jest zintegrowany z pompą ciepła, tj. ulokowany wewnątrz jej obudowy.
  • Instalacja ciepłej wody użytkowej z oddzielnym, ale zasilanym w energię cieplną zbiornikiem c.w.u., z jednej pompy ciepła – służącej zarówno do c.o., jak i do wytwarzania c.w.u.
  • Zbiornik c.w.u. oddzielny, zasilany ze źródła ciepła innego niż pompa ciepła obsługująca c.o. Może to być druga pompa ciepła, przeznaczona wyłącznie do ogrzewania c.w.u. albo źródło ciepła innego rodzaju, np. kolektory słoneczne.

W dobrze wykonanej instalacji ciepłej wody użytkowej (c.w.u.), woda zawsze powinna spełniać kilka warunków:

  • mieć wystarczająco wysoką temperaturę,
  • być dostępna w odpowiedniej ilości, tak aby można z niej było korzystać naraz w kilku miejscach bez widocznego spadku ciśnienia,
  • być dostępna natychmiast po odkręceniu kranu, żeby nie trzeba było czekać,
  • koszt jej przygotowania powinien być niski.

Dotyczy to każdej instalacji, niezależnie czy za podgrzanie c.w.u. odpowiada kocioł czy pompa ciepła.